Westland Verstandig heeft een klein wonder verricht. De partij heeft de zuinigheid laten herrijzen, precies op het moment dat zij zelf niet meer aan de knoppen zit.

Volgens de partij moet Westland voorzichtig zijn met een onderzoek naar de komst van The Passion. Publiek geld is kostbaar. Ambtelijke tijd is schaars. Een eenmalig evenement levert misschien vooral een mooi podium op voor bestuurders.

Het klinkt als een beginsel.

Het is vooral een nieuw standpunt.

Westland Verstandig heeft namelijk geen moeite met een podium zolang de partij zelf het decor mag bouwen. In november 2022 diende zij de motie Westland een sterk merk in.

Het college moest het voortouw nemen bij een “grootscheepse doelgerichte campagne” om Westland als merk te promoten.

Grootscheeps.

Doelgericht.

Een campagne.

Peter Duijsens erkende tijdens het debat zelfs dat Westland Verstandig vroeger “wars tegen dit soort zaken” was geweest. Maar er was sprake van “voortschrijdend inzicht”.

Dat kan.

Alleen is voortschrijdend inzicht iets anders dan achteruitlopend geheugen.

De motie leidde tot de Kadernota Branding & Positionering Westland. Er moest een merkconcept komen. Een merkbelofte. Een beeldmerk. Een visuele identiteit. Communicatiemiddelen. Een uitvoeringsagenda.

Een gespecialiseerd merkbureau zou eraan werken.

Daarna volgden een nulmeting, campagnes, monitoring, bijsturing en een evaluatie.

Dat is geen foldertje bij de VVV.

Dat is een complete marketingmachine.

Voor 2025 werd €500.000 uitgetrokken. Voor 2026 nog eens €625.000. Samen €1.125.000 voor branding en positionering, zoals blijkt uit de beantwoording van de begrotingsvragen.

Westland Verstandig stemde voor de kadernota. Westland Verstandig stemde ook voor de begroting waarin het geld was opgenomen.

Toen heette het geen verspilling van publiek geld.

Toen heette het positionering.

Nu waarschuwt dezelfde partij dat een evenement aantoonbaar en langdurig rendement moet opleveren. Dat is een interessante eis van een partij die zelf eerst een merkbureau wilde inhuren en daarna een nulmeting nodig had om te ontdekken of haar eigen campagne misschien werkte.

Eerst betalen.

Dan meten.

Dan monitoren.

Dan evalueren.

Maar bij The Passion moet kennelijk al vóór het onderzoek vaststaan dat het onderzoek niets oplevert.

Westland Verstandig zet daarom ambtenaren aan het werk met schriftelijke vragen om te klagen dat ambtenaren mogelijk aan het werk worden gezet.

Het is dezelfde bijzondere zuinigheid die we eerder beschreven in De partij die op alles bezuinigt, behalve op zichzelf. Ambtelijke capaciteit is voor Westland Verstandig een kostbaar en eindig bezit.

Behalve wanneer Westland Verstandig haar opeist.

Dan is de voorraad blijkbaar onbeperkt.

Het fraaiste tegenbewijs reed in 2024 op twee wielen door de gemeente.

De Tour de France Femmes.

Eén doorkomst. Eén middag. Eén eenmalig evenement.

Het college waarin Westland Verstandig de grootste coalitiepartij was, betaalde eerst €10.000 om de wielerwedstrijd door Westland te laten rijden. De reden was nadrukkelijk promotioneel: Westland zou internationaal in beeld komen als glastuinbouwgebied. Dat staat in het collegevoorstel over de Tour de France Femmes.

Later kwam daar nog €200.000 bij voor projectkosten, verkeersmaatregelen, festiviteiten en communicatie. Het college zag de Tour als kans om Westland wereldwijd te positioneren als duurzaam en innovatief glastuinbouwgebied, zo staat in het raadsvoorstel over de aanvullende kosten.

Tweehonderdtienduizend euro.

Voor een peloton dat één keer langskwam.

Daarmee is niets mis, wanneer je gelooft dat internationale televisiebeelden van kassen, bedrijven en dorpen promotionele waarde hebben. Politiek is keuzes maken. Soms kies je voor zorg. Soms voor wegen. Soms voor wielrenners die met zestig kilometer per uur door je marketingstrategie fietsen.

Maar Westland Verstandig kan na vier jaar collegeverantwoordelijkheid moeilijk doen alsof een eenmalig evenement als promotioneel podium een bestuurlijke zonde is die pas gisteren is uitgevonden.

De partij maakt nu graag onderscheid tussen terugkerende evenementen en een eenmalige televisieproductie. Het Varend Corso en Kom in de Kas zouden ieder jaar opnieuw bezoekers trekken en Westland duurzaam op de kaart zetten.

Dat klinkt keurig.

Alleen gold die regel niet voor de Tour.

Die kwam niet jaarlijks terug. Die bood geen langdurige reeks. Die reed één keer voorbij en kostte de gemeente ongeveer €210.000.

Kennelijk kan een eenmalig evenement dus uitstekend bijdragen aan de positionering van Westland.

Zolang Westland Verstandig zelf in het college zit.

Over The Passion is nog niets besloten. Er wordt eerst onderzocht wat de productie kost, wat zij vraagt van de organisatie en of Westland haar kan dragen. Dat is niet het tegenovergestelde van zorgvuldig omgaan met publiek geld.

Dat is zorgvuldig omgaan met publiek geld.

Een haalbaarheidsonderzoek kan immers ook uitwijzen dat het plan te duur, te ingewikkeld of simpelweg onwenselijk is. Zonder onderzoek weet je dat niet. Dan heb je geen besluitvorming, maar onderbuik met briefpapier.

Westland Verstandig hoeft The Passion niet te steunen. De partij mag iedere euro bevragen en iedere ambtelijke minuut wegen.

Maar wie zelf een grootscheepse merkcampagne begon, €1.125.000 voor branding steunde en bestuurlijke verantwoordelijkheid droeg voor €210.000 aan eenmalige wielerpromotie, moet niet plotseling optreden als de patroonheilige van de zuinigheid.

Westland Verstandig heeft geen bezwaar tegen eenmalige promotie.

Westland Verstandig heeft bezwaar tegen eenmalige promotie zodra een ander erover beslist.

Toen de partij bestuurde, heette het positionering.

Nu zij oppositie voert, heet hetzelfde ineens verspilling.

Dat is geen nieuw principe.

Dat is oud beleid met een nieuw verhaal.