Westland Verstandig heeft de kritiek gehoord.
Dat blijkt uit een nieuw persbericht waarin de partij uitlegt waarom die kritiek niet klopt.
Luisteren betekent bij Westland Verstandig kennelijk: geluid registreren en daarna zelf harder gaan praten.
De aanleiding is duidelijk. Er ontstaat steeds meer kritiek op de hoeveelheid schriftelijke vragen van de partij. Alphons de Wit noemde het zelfs “politiek vandalisme”. Westland Verstandig erkent die kritiek nu openlijk, maar doet vervolgens precies wat iemand doet die tijdens een functioneringsgesprek alvast zijn eigen aanbevelingsbrief voorleest.
De partij wijst erop dat haar laatste veertig vragen en verzoeken gingen over verkeersveiligheid, woningbouw, zorg, cultuur, leefbaarheid, gemeentelijke financiën en allerlei andere onderwerpen die inwoners dagelijks raken.
Dat klinkt indrukwekkend.
Niemand betwist dat raadsleden vragen mogen stellen. Niemand verlangt dat Peter Duijsens voortaan zwijgend achter een varen plaatsneemt. De kritiek gaat over verhouding. Over selectie. Over de vraag of werkelijk ieder los stoeptegeltje via een formele brief door het gemeentelijke apparaat moet worden gedragen.
Juist daarover zegt Westland Verstandig niets.
Neem de Oudelandstraat in ’s-Gravenzande. Binnen de laatste veertig dossiers kwam die straat terug in vragen over hoogteverschillen tussen tuinen en het trottoir, vervolgens over de reconstructie van dezelfde straat en daarna nogmaals in aanvullende vragen over de werkzaamheden.
Drie dossiers.
Eén straat.
Dat mag. Maar presenteer het daarna niet alsof drie verschillende golven van maatschappelijke onrust over Westland zijn geslagen.
Ook stelde Westland Verstandig vragen over het niet uitnodigen van raadsleden bij openingen, presentaties en gemeentelijke bijeenkomsten.
Een onderwerp dat inwoners dagelijks raakt.
Vooral de inwoners die raadslid zijn en graag met een schaar naast een rood lint staan.
Daarna volgden vragen over de instelling van de prijs Groene Opsteker en de benoeming van de bijbehorende commissie. Ook dat valt ongetwijfeld onder bestuur, duurzaamheid of leefbaarheid. Met categorieën die breed genoeg zijn, wordt zelfs de samenstelling van een prijsjury een dagelijkse volksbehoefte.
Een ander dossier over woningdoorstroming begon met een signaal over één oudere inwoner die naar een geschiktere woning wilde verhuizen.
Dat kan een serieus probleem zijn. Voor die inwoner zelfs een zeer serieus probleem.
Maar één casus is nog geen bewijs dat een onderwerp breed leeft. Het is bewijs dat één inwoner een probleem heeft en Westland Verstandig daarover een formele brief heeft geschreven.
Precies dat verschil verdwijnt in het verweer van de partij.
Een inwoner meldt iets.
Westland Verstandig noemt het een signaal.
Het signaal wordt een artikel 42-brief.
De brief wordt daarna gebruikt als bewijs dat Westland Verstandig voortdurend onderwerpen aansnijdt die onder inwoners leven.
Zo voedt iedere vraag haar eigen rechtvaardiging. De partij stelt een vraag omdat er een signaal is, en bewijst met die vraag vervolgens dat er blijkbaar veel signalen zijn.
Natuurlijk staan er tussen de veertig dossiers belangrijke kwesties. Huisartsenzorg, woningbouw, verkeersveiligheid en grote gemeentelijke investeringen horen bij uitstek thuis in de gemeenteraad. De kritiek is dan ook niet dat Westland Verstandig nergens vragen over mag stellen.
De kritiek is dat de partij nauwelijks zichtbaar onderscheid maakt tussen een structureel maatschappelijk probleem, een individuele melding, een technisch verzoek, een vervolgbrief en de teleurstelling dat een raadslid geen uitnodiging heeft gekregen.
Alles krijgt hetzelfde bestuurlijke alarmnummer.
En wanneer iemand vraagt of de sirene misschien iets te vaak afgaat, antwoordt Westland Verstandig dat brandveiligheid een belangrijk onderwerp is.
De nieuwe publicatie had een interessant moment van zelfonderzoek kunnen zijn. Westland Verstandig had kunnen uitleggen welke afweging wordt gemaakt voordat een formele vragenbrief wordt ingediend. Wanneer eerst rechtstreeks contact wordt opgenomen met een ambtenaar of wethouder. Wanneer vragen worden gebundeld. Wanneer een individuele melding via het gemeentelijke meldpunt wordt behandeld. Wanneer een onderwerp belangrijk genoeg is voor artikel 42.
Niets daarvan.
De partij heeft dus gelijk dat haar vragen ergens over gaan. Zelfs de vraag waarom raadsleden niet bij een opening waren uitgenodigd, gaat aantoonbaar ergens over.
Maar dat was de kritiek niet.
Westland Verstandig hoort ieder signaal.
Maar zodra de kritiek klinkt, blijkt het gehoor ineens selectief.