In Westland weet ieder kind hoe huttenbouwen werkt. Je zoekt hout, maakt samen met je vriendjes een plan en begint te timmeren.

Wat je doorgaans niet doet, is drie jaar later met gekruiste armen naast de planken gaan zitten en roepen dat die hele megalomane hut door de andere kinderen is bedacht.

Westland Verstandig doet dat wel.

De partij wil geen nieuw theater De Naald meer. Het bestaande gebouw moet blijven. Nieuwbouw is volgens Westland Verstandig te groot, te duur en vooral het onverantwoorde project van partijen die kennelijk plotseling zijn bevangen door theaterkoorts.

Peter Duijsens presenteert zich daarbij als de verstandige buurman die nog net op tijd komt aanrennen om de bouwplaats af te zetten.

Alleen ligt zijn eigen hamer er nog.

In het door Westland Verstandig ondertekende coalitieprogramma van 2022 staat namelijk dat De Naald onderdeel moest worden van de ontwikkeling van het Verdigebied, met als uitgangspunt:

“dat er een nieuw, toekomstbestendig theater komt.”

Niet misschien.

Niet uitsluitend na renovatie.

Een nieuw theater.

Een volwaardige bioscoop en een poppodium zouden bovendien goede aanvullingen zijn. Peter Duijsens zette namens Westland Verstandig zijn naam onder het document. De partij zat niet machteloos achter in de zaal. Zij was de grootste partij van het college en tekende mee aan de bouwtekening.

Dat was dus geen ambtelijke droom, heimelijk geproduceerd door een cultuurbeleidsmedewerker met een abonnement op musicaltijdschriften. Het was een politieke afspraak.

Van Westland Verstandig.

In juli 2024 werd het nog duidelijker. Tijdens de behandeling van de Kadernota schreef de partij:

“Dat een nieuwe Naald er moet komen is een gegeven.”

Een gegeven.

Dat is politieke taal voor: de discussie over óf er een nieuwe Naald moest komen, was volgens Westland Verstandig voorbij. Er viel alleen nog te praten over de omvang, de uitvoering en vooral de rekening.

Westland Verstandig schreef bovendien dat het zich kon vinden in de lijn van het college. Die paste volgens de partij bij het eigen coalitieakkoord. Een nieuw theater met een grotere zaal en wellicht een bioscoop was zelfs “wenselijk”.

Het moest alleen goed worden uitgewerkt en financieel worden onderbouwd.

Dat is een redelijk standpunt. Het is alleen niet hetzelfde standpunt als: wij wilden altijd het oude theater behouden en deze krankzinnige nieuwbouw is door anderen verzonnen.

Westland Verstandig was niet tegen een nieuwe Naald.

Westland Verstandig wilde een nieuwe Naald met een rekenmachine ernaast.

Ook Peter Duijsens sprak tijdens een later raadsdebat over de nieuwbouw over de geweldige nieuwe Naald die de partij natuurlijk graag zou willen hebben en waarop andere gemeenten jaloers konden zijn. Mits financieel haalbaar, voegde hij eraan toe.

Begrijpelijk.

Een kind mag best vragen hoeveel hout een hut kost voordat het de complete kas van zijn ouders laat demonteren. Maar het kan daarna moeilijk beweren dat het altijd tegen hutten is geweest.

Ondertussen kreeg Westland Verstandig jarenlang de gelegenheid om vanuit het college invloed uit te oefenen. Er kwamen onderzoeken. Er kwam een raadswerkgroep. De locatie aan de Verdilaan werd aangewezen. In de Jaarstukken 2024 beschreef het college keurig hoe werd toegewerkt naar een nieuw theatergebouw.

De planken werden gemeten.

De plek werd gekozen.

De bouwtekening lag op tafel.

Westland Verstandig zat erbij.

Nu blijken de planken duurder dan gedacht, passen de deuren niet direct in het kozijn en is er ruzie over de omvang van het speelhuis. Westland Verstandig gooit daarom de hamer neer, stampt op de grond en kondigt aan dat de hele hut vanaf het begin een belachelijk idee van de andere kinderen was.

Welkom bij de Westlandse versie van voortschrijdend inzicht: eerst enthousiast meebouwen, daarna ontkennen dat je ooit een gereedschapskist hebt aangeraakt.

Een partij mag van mening veranderen. Bouwprijzen stijgen. Ramingen veranderen. Nieuwe informatie kan een eerder standpunt onhoudbaar maken.

Maar noem het dan een politieke draai.

Geen heldhaftige reddingsactie.

Zeg gewoon: wij tekenden voor nieuwbouw, vonden een grotere zaal wenselijk en konden ons vinden in de koers van ons eigen college. Nu vinden wij de kosten en risico’s te groot en kiezen wij voor behoud van het bestaande theater.

Dat klinkt minder spectaculair dan doen alsof je een losgeslagen bouwproject van politieke tegenstanders tegenhoudt.

Het heeft alleen één vervelend voordeel.

Het klopt.

Westland Verstandig kiest liever voor de grotere voorstelling. Daarin is Peter Duijsens niet de medeontwerper, maar de man die het dorp komt redden. De oude coalitieafspraken verdwijnen achter het decor. De bijdrage uit 2024 valt door een luik. De handtekening onder het coalitieakkoord blijkt ineens een rekwisiet.

En op het podium staat de partij luid te protesteren tegen de hut waarvan zij zelf de bouwtekening maakte.

De nieuwe Naald moet nog worden gebouwd.

Het oude standpunt van Westland Verstandig is alvast zonder vergunning gesloopt.